zaterdag 24 juni 2017

Buffalo Bill of the Wild, Wild West!

Gisteren ochtend om half tien liepen Frans en ik door de douane op Schiphol.
Wij werden opgehaald door Maxime die ons vervolgens
in rap tempo, zonder tom tom, keurig naar huis reed.
Waar Sjaakje, de oude-oude hond, 
maar toch weer goed gezond,
ons opwachtte!

Het gezin weer compleet,
maar die vakantie van ons nog niet......

Maandag 19 juni
verlieten wij Breckenridge om in 
Frisco te gaan ontbijten.
Nog zo een Amerikaans fenomeen,
uit gaan ontbijten!
Heerlijk!


Ook dit is een alleraardigst haast Europees/Amerikaans stadje.
Rustig, ruime straten, leuke pandjes 
en een ontbijt cafe dat maar zo 
in Amersfoort zou kunnen staan.
Zelfs een terras!
Bloembakken, echt helemaal leuk.


(Mind you even verderop kun je
een breakfast burrito bestellen........, say no more)
Dat gaat in Amersfoort zeker NIET lukken.


Geen internet, geen wifi, pretend it is 1985.


Heerlijk!
Een Bagel, cream cheese and bacon!
VER-RUK-KE-LUK!


Na ons ontbijt lopen we nog even door het stadje.
Frans is helemaal HAPPY DE PEPPY,
want alles is nog dicht!
Dat dacht hij althans......


En dan dit museum,
vanaf 1898 tot en met 1962 was 
dit het schooltje in Frisco!


Een plaatje.


En dan dit,
daar wordt je toch ook gelukkig van?
En dan die bergen op de achtergrond!


We verlaten Frisco en de bergen en rijden
naar Golden.
Golden is een van de voorstadjes van Denver. 
Waar ik dacht dat Denver een Bergstad was
ligt het op een plateau van 1.6 kilometer hoog.


De stad wordt ook wel "mile high city" genoemd.


En waar wij morgens nog in Breckenridge waren,
stonden wij nu op afstand te kijken.

Bij het museum van Buffalo Bill,
niet dat dit een van te voren 
uitgezochte attractie was.
Dit kom je tegen wanneer je aan het bonnefooi'en slaat.


Buffalo Bill, 
zoals wij leerden echt Amerikaanse Geschiedenis.
Met gedoe en 'verhalen' rond zijn graf.


Hij zou hier niet liggen?
"lijk gepikt" en ergens in Cody begraven?
Serieuze business deze volksheld.
Zijn graf is zelfs beschermd geweest door de National Guard
om 'grave robbery' te voorkomen.
En niet een beetje 'lullig' mannetje bij het graf,
nee compleet met TANK!

Toen zijn vrouw bij hem begraven werd een aantal
jaren later hebben ze 12 ton beton op beide graven
uitgestort. 
Dat verplaats je niet zomaar.
Problem solved!


Buffalo Bill, beroemd vanwege zijn shows waarin
hij het oude westen liet herleven.
Compleet met Native Americans, 
bizons, paarden,
schietshows.
Namen als Annie Oakley klinken je misschien wel bekend
in de oren.


Zelf ben ik, merk ik, fan van de memorabilia van de 
Native American.


Er zijn een fix aantal hoofdtooien.


De een nog mooier dan de ander.
Wat een traditie zit hier aan vast.
Fascinerend.


En dan onze camper.......
Op de een na laatste avond gaat het fout.
Niet bij ons, maar bij de 
afwezige buurman.


Zijn waterleiding barst, 
en daar staat zoveel druk op,
en staat ons 
'slaapkamer raam' open.....
En plenst de hele mikmak zo bij ons naar binnen.
S'avonds!

In de laatste zonnestralen proberen we een en ander
te drogen. Gelukkig is er een lieve mevrouw
die ons haar fan leent.
Zodat het drogen, nadat de zon
"long gone" is 
door kan gaan.

Slaapt toch lekkerder op een droog matras!

Tot blogs,

Juud

Remember; Better finished than perfect!





vrijdag 23 juni 2017

Vaderdag in Breckenridge

Het is alweer zondag 18 juni.
De dagen vliegen werkelijk voorbij.

Vandaag hebben we het lekker rustig aan gedaan.
Koffie op bed,
ontbijten, Frans die nog wat leest
en ik zit lekker op mijn gemakje buiten
te patchen.
Heerlijk.
Ik heb het gewoon gemist.
Om van mijn quiltvriendinnen nog maar
te zwijgen.
(bijna niet te doen, een hele maand weg!)

Ook heb ik wat contact met de
'buitenwereld'
Uiteraard met Maxime, maar ook wat
vriendinnen passeren op whats app,
of via de email de revue.

Omdat het internet zo goed is stuur ik ook wat 
filmpjes door.


Het geeft mij ook de gelegenheid om
mijn Linda (collins) Sterren eens
uit te leggen.
Gemaakt in het vliegtuig hier naar toe,
gemaakt op alle miles die gereden zijn.


Alle spulletjes makkelijk bij de hand.
Eigenlijk kun je mij hier de hele dag
wel laten zitten.


Maar dat doen we niet,
we gaan toch nog even een blokje om.
Niks spannends,
niet te inspannend,
gewoon even lekker samen de benen strekken.


Voor het eerst deze vakantie waan ik mij in 
Oostenrijk of Italië.


Dit ziet er gewoon 'bekend' uit.


Behalve dan misschien de hoeveelheid sneeuw die
hier nog op de bergen ligt. 
Mind you, het dorp Breckenridge ligt op 10.000 feet,
zo een drie kilometer hoogte.


Al wandelend rond het meer komen we een opa en oma
tegen die een quilt op de grond leggen.


Om er vervolgens lekker op te gaan zitten,
de quilt was gemaakt toen zij zelf 
40 jaar geleden trouwden door zijn oma!
En hun volgens de opa;
"many a night it keept us warm!"
Hoe leuk is dat?


Eenmaal terug in het dorp komen we dit mooie 
bronzen beeld tegen.


Het is een beeld ter nagedachtenis aan de 
Amerikaanse Berg Soldaten die 
in de 2de WO in Italie gevochten hebben.


Sterker nog in de omgeving waarin
wij de afgelopen vier jaar onze vakanties hebben
doorgebracht,
het Gardameer en Trento.

Toch gek om dat nu ineens hier te zien.
996 mannen die gestorven zijn 
voor onze vrijheid en die hier
in Breckenridge, hun woonomgeving,
 herdacht worden.

We lopen nog een laatste keer door het stadje,
halen wat eten voor  de avond en gaan 
terug naar onze camping.

Ik merk dat ik ondanks de
factor 30 toch behoorlijk ben verbrand.
Dat zal vast door de ijlere lucht komen.

Snel uit de zon dus.

Tot blogs,

Juud

Remember: Better finished than perfect.




donderdag 22 juni 2017

Breckenridge


Zaterdag 17 juni

We verlaten Glenwood Springs en gaan op naar Breckenridge.
Een wintersport plaats.


En het is alweer niet vervelend rijden,
geen grote open vlakte dit keer,
maar rijden we tussen de bergen door
richting de Rockies.


De bergtoppen zijn nog met sneeuw bedekt.
En zakt de temperatuur ook behoorlijk.


Een kleine twee uur later zijn we in Breckenridge.
Een leuke wintersport plaats,
ruime parkeer gelegenheid en ook hier
allerlei bussen die je gratis en voor niks door
de stad heen rijden en of de berg op.


Dat busje laten we gaan,
het is veel te leuk om samen Main Street in te lopen.


Het is een leuke Main Street,
veel sport winkels, maar ook mooie boetieks.


Bij het zien van deze stoelen moet ik 
natuurlijk aan LZ'tje denken.
Wij waren er prompt in gaan zitten!


Er staan ook allerlei mooie bronzen beelden.


Het geeft het wat gemoedelijks.


en is het duidelijk dat dit een goudmijn stadje is.


Dan gaan we wat lunchen, 
kletsen nog wat en wandelen weer verder.
Ik had wat leuks gezien voor Maxime
en wordt dat na de lunch ook gekocht.


In 1887 heeft 'Tom" een goudklomp gevonden van 
5 kilogram! De grootste ooit.


Ook Tom heeft een bronzen beeld.


En zou het geluk brengen om de 
bronzen klomp even vast te houden.
Laten we dat maar even doen dan,
in elk geval om het 
geluk te mogen behouden
wat ons ten deel is gevallen!


Dan gaan we met de kabelbaan
naar Station 8.


Geen idee, het is op 10.500 feet.
3150 meter hoog.


En dan sta je ineens in een heel andere wereld.
Het is feest op de berg,
je kunt er abseilen, rodelbanen, is er een soort
van 8 baan, kun je er naar goud zoeken,
zijn er terrassen. 
Kortom; Apre Ski in juni.


Op de piste ligt nog een hele berg sneeuw.
(een meter of 15 hoog)
En dan is het toch leuk om even een foto te maken.


Staan we er toch maar mooi op.


Stike it rich!!!
We're as rich as you can get!


Dank zij een lieve mevrouw hebben we ook een foto 
van ons samen.
Een paar dagen geleden nog in de High Dessert en 
nu in the Snow!


dit is toch te leuk?


We hebben dorst, en kiezen voor een 
Belgium Style Ale
"Fat Tire"
Het smaakte heerlijk,
en denk ik natuurlijk aan al
die lieve Schattekes!


Dan op naar onze staanplaats voor de komende twee nachten.
Het is luxe.
Een eigen buiten open haard,
makkelijke stoelen,
een camper die helemaal verdwijnt op
het stuk grond.


Zo luxe hebben we nog niet gestaan.
(hebben we overigens ook helemaal niet nodig)


En het uitzicht zeker niet vervelend!
Overigens zijn wij hier maar een klein campertje.
Eigenlijk staan er hier niet van 
die 'lullige' dingetjes als waar wij in rijden.

Hier rijden ze in Bussen,
die dan

  Liberty Coach 

(klikker de klik naar een luxe
for the rich and famous)

heten.
Hele grote Liberties,
met slide out,
en met aanhanger, 
waar dan de Mercedes of de Porsche op staat.

Zo zie je maar,
er is altijd baas boven baas!

Tot blogs,

Juud

Remember; Better finished than perfect!